مراتب دوستی دنیا

هیئت عاشقان امامت و ولایت- مراتب دوستی دنیا

دوستی دنیا سه مرتبه دارد:

مرتبه اول: آن‌که جز دوستی دنیا و علاقمندی به آن‌چه در آن است، علاقه‌ی دیگری در دل انسان نباشد و جز خواسته‌‌های مادّی خواسته‌ای نداشته باشد؛ و خدا و آخرت را موهوم و خرافه پندارد و زبان حال و قال او این باشد: وَقَالُوا مَا هِیَ إِلَّاحَیَاتُنَا الدُّنْیَا نَمُوتُ وَنَحْیَا وَمَا یُهْلِکُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُم بِذَٰلِکَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا یَظُنُّونَ ﴿۲۴﴾ «آنها گفتند: «چیزی جز همین زندگی دنیای ما در کار نیست؛ گروهی از ما می‌میرند و گروهی جای آنها را می‌گیرند؛ و جز طبیعت و روزگار ما را هلاک نمی‌کند!» آنان به این سخن که می‌گویند علمی ندارند، بلکه تنها حدس می‌زنند (و گمانی بی‌پایه دارند)! (جاثیه – ۲۴).»

مرتبه دوم: انسان به هر دو حیات دنیوی و اخروی علاقمند است و آسایش هر دو را می‌طلبد؛ ولیکن علاقه قلبی‌اش به دنیا بیشتر و قوی‌تر است به‌گونه‌ای که حتی حاضر است آخرتش را فدای دنیای خود کند و به عبارت دیگر ناکامی و نامرادی دنیوی او را متأثر می‌کند؛ و این نشانه قوی تر بودن حبّ دنیاست نسبت به حبّ آخرت.

مرتبه سوم: مرتبه ای که انسان در آن حبّ دنیا را با ایمان به خدا و سرای آخرت در منافات می‌بیند و برای این‌که ایمان خود را محکم کند به ناچار باید حبّ دنیا را از دلش بیرون کند.

در نتیجه با این اوصاف، انسان‌ها بر سر دوراهی قرار گرفته‌اند و به ناچار باید یکی را برگزینند یا دوستی دنیا (علاقه به زندگی دنیا و اوضاع آن به طور مستقل) یا دوستی آخرت؛ چرا که ایمان به یکی، کفر به دیگری است و از این جاست که در روایات از دنیا و آخرت به ضدّیت مشرق و مغرب یا آب و آتش تعبیر شده است.

حضرت علی (ع)در این باره می‌فرماید:«همان‌گونه که خورشید و شب با هم یک‌جا جمع نمی‌شوند، خدادوستی و دنیادوستی نیز با یکدیگر جمع نمی‌شوند.» همچنین خداوند در قرآن می‌فرماید: مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ… ﴿۴﴾ «خداوند برای هیچ کس دو دل در درونش نیافریده؛ (احزاب – ۴).»

بر اساس انتخاب بر سر این دوراهی مردم به سه دسته تقسیم می شوند:

  1. گروهی که در ایمان به آخرت و دوستی با آن تا پایان عمرثابت قدم و مستمر هستند و از آن‌ها به عنوان «اصحاب یمین» یاد می‌شود و مورد بشارت الهی می‌باشند.
  2. گروهی که در علاقه به دنیا و بی توجهی به آخرت تا پایان عمر مستمر و ثابتند و از آن‌ها به عنوان «اصحاب شمال» یاد می‌شود.
  3. گروهی که گاهی ایمان به دنیا و کفر به آخرت دارند و گاهی به عکس؛ و آخر کار این دسته با خداست و باید دید تا در موقف حساب که حسنات و سیئات سنجیده می‌شود، خداوند چگونه با آن‌ها معامله می‌کند.
اشتراک گذاری مطلب:
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 + 14 =

۱۶ دیدگاه‌

  1. ناشناس گفت:

    تشکر از زحمات شما خوبان

  2. Nashenas گفت:

    بسیار زیبا بودمتشکرم

  3. ناشناس گفت:

    خیلی عالی وزیبا وآموزنده بود

  4. ناشناس گفت:

    خیلی ممنون بابت این مطلب مفید

  5. ناشناس گفت:

    بسیار آموزنده و کاربردی بیان فرمودید سپاسگزارم

  6. حسینی گفت:

    خدا بهتون برکت بدن ان شاء الله

  7. ناشناس گفت:

    از زحمات شما در جمع آوری مطالب ارزشمند سپاسگزارم.خداوند بر توفیقاتتان بیفزاید .

  8. رحمان گفت:

    از زحمات شما جهت تهیه این مطالب ارزشمند سپاسگزاریم خدا خیرتان دهد ان شاالله