غفلت در آخر الزمان

غفلت در آخر الزمان

انسان موجودی فراموشکار است و همواره نیاز به تذکر و تنبه دارد.
از عوارض زندگی مادی دنیا، فراموش کردن مقصد حقیقی و مشغول شدن به ظواهر و چشم اندازهای دنیوی است. مگر اینکه بارقه‌ی رحمت به این انسان غافل روی آورد و او را متوجه عجز و ضعف خود سازد؛ چرا که در غیر اینصورت نفس طغیانگر حالت فرعونی به خود گرفته و می‌خواهد خدایی کند.

بعضی از ابتلائات دنیا بدین جهت است که شکستگی و انکسار در جان انسان ایجاد نماید و او را به ضعف و عجز خویش واقف سازد. در عصر حاضر که عصرتکنولوژی است، متأسفانه بیشتر مردم بجای تکیه به قدرت پروردگار، به علم و تجهیزات پزشکی و دارویی تکیه کرده اند و از آنجا که خداوند غیور است و تکیه به غیر خودش را نمی‌پذیرد، با یک ویروس کوچک و یک بلای بزرگ‌، همه جهان را درگیر کرد تا همه بفهمند اگر خدا نخواهد بالاترین علوم و تجهیزات بی اثرند. اینجاست که بشر باید سر تعظیم در برابر آفریدگار خویش فرود آورده و علم را از منشأ حقیقی‌اش طلب نماید و اثر دارو و درمان را از خدا بخواهد.

در حالات بزرگان بسیار شنیده ایم که وقتی در معادلات علمی به مشکل برمی خوردند با توسل به صاحبان علم حقیقی، اهلبیت علیهم السلام، گره از کار خود باز می‌نمودند.
شاید بعضی افراد بی دین ، به یکسری اختراعات و اکتشافات دست یافته باشند، اما آیا این هوش و استعداد از خودشان بوده؟!! یا هر چه دارد اکتسابی است و هر لحظه ممکن است بر اثر عارضه ای همه داشته هایش را از دست بدهد؟!!
بسا طبیب حاذقی که بر اثر تشخیص غلط با دست خود، مرگ فرزند بیمارش را امضا نماید!!!!
آیا تا خدا نخواهد علم، تخصص ، ابزار پزشکی و… تأثیر دارند؟!!

علم مخلوقی از مخلوقات خداوند است و زاییده دست بشر نیست، بلکه هر علم مفیدی الهام گرفته از عالم غیب است. متأسفانه بعضی ها طوری راجع به علم و تکنولوژی صحبت می‌کنند که انگار انسان علمش را مستقلا از خودش دارد و خداوند در آن هیچ کاره بوده است. حال آنکه عالِم حقیقی فقط خداوند یکتاست و همه جز او به سبب و اسباب متعلم شده‌اند. و از آنجا که خداوند عزوجل حکیم است، بلا را وسیله ی تأدیب و پاک شدن گناهان انسان قرار داده است و بوسیله آن درس توحید و خالی شدن از شرکها و خودیت های نفسانی را به مؤمنین گوشزد می‌نماید و با آثار سازنده بلا، بندگان خاصش را به درجاتی از اخلاص و تسلیم می‌رساند.
مثلا: تبعات مثبت اجتماعی همین ویروس کرونا باعث شد تکیه گاههای برخی از مؤمنین به اسباب نابود گردد و همچنین باب استغفار، دعا و تقوا در جامعه باز شود و کسانی که تکیه شان به زیارت، نماز جمعه، هیأت، جلسات و… بود، فهمیدند عمری مسیر را اشتباه رفتند و با فرعیات مشغول شده بودند.

دین روح تعبد و رسیدن به مقام بندگی پروردگار است.
دینداری تنها شامل امورات معنوی مثل زیارت، دعا، نماز و… نیست بلکه این امور تنها بخشی از دین هستند؛ و تمام دین محسوب نمی‌شوند و اگر انسان در شرایط خاص مجبور به ترک بعضی از این امور و یا تغییر روش در انجام برخی مستحبات بشود نمی‌توان به دینش ایراد گرفت. مثلا تا دیروز که هیچ خطر جانی وجود نداشت به زیارت قبور معصومین (ع)می رفت اما امروز که جان خودو هم وطنانش در خطر است چه اشکال دارد زیارت نامه ها را در خانه بخواند؟! اصل اطاعت از خدا و ترک گناه است وگرنه امکان دارد انسان تمام اعمال مستحبی را بخاطر ارضای نفسش انجام بدهد و عملی که برای خدا نباشد نه تأثیری بر تربیت دینی انسان دارد و نه هیچ پاداش اخروی در پی‌خواهد داشت.

حال باید پرسید از کجا انسان متوجه می شود که زیارتش ، نماز جماعت ، هیأت رفتنش و… برای خدا بوده ؟
از جایی که انسان اهل تقوا و اخلاص باشد و کسی که اهل تقوا و اخلاص باشد در بحران ها خود را نمی‌بازد، از خدا گله مند نمی‌شود و در هر پیشامدی بدنبال نظر خدا و رضای اوست.

ای اهل ایمان! مراقب باشید اکنون در شرایط جنگ نرم و یک حمله ویروسی از قبل طراحی شده توسط دشمنان اسلام هستیم ودشمن سعی دارد بوسیله شبهات، باورها و عقاید ما را مورد هجمه خویش قرار دهد.
در این شرایط، همه موظفیم با دشمن شناسی و بالا بردن دقت وبصیرت دینی، عقاید و باورهای دینی مان را از دستبرد شیطان و ایادیش محفوظ بداریم.

متأسفانه برخی مغرضین با بهره گیری از جهل مردم و بوسیله ظواهر دین، بحران کرونا را وسیله ای برای مغلطه اندازی در دین مردم قرار دادند.
تلاش افراد برای حفظ جان و انجام درست مسئولیت های فردی و اجتماعی شان را فقط بخاطر تغییر روش آنان در انجام برخی مستحبات با مغلطه کاری خلاف دین معرفی کرده‌اند؛ حال آنکه حرم نرفتن، نماز جماعت نرفتن و… در شرایط کنونی عین دینداریست.
مگر دین چیزی غیر از تلاش برای حفظ سلامت جسم و روح انسان است؟!!
و آیا مؤمنین با دوری گزیدن از اجتماع در شرایط کنونی، هدفی غیر از این دنبال می‌کنند؟!!
دین یعنی اطاعت از فرامین پروردگار و انجام وظیفه به اقتضای زمان و شرایط جامعه.
تمام دستورات دین، تابع عقل است آیا عقل سلیم حفظ جان را مهم تر می‌داند یا انجام مستحبات را؟!!
پس مراقب باشیم جهل مان، ما را دستاویز وسوسه های شیطان قرار ندهد و ایمانمان را به نابودی نکشاند.

اشتراک گذاری مطلب:
Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

19 − هفده =

۲۶ دیدگاه‌

  1. ا - م گفت:

    احسنت، ممنون از مطالب مفید و خوبتون

  2. علی پیش بین. گفت:

    احسنت بسیار مطلب به موقع و به جایی بود.ممنون از مدیر محترم سایت

  3. منتظر المهدی گفت:

    چه قدر عالی
    چه قدر مفید و عمیق
    واقعا احسنت طیب الله
    به دلمان نشست و فوق‌العاده بود. چه نگاه دقیق و ظریفی.. نهایت تشکر و قدردانی را دارم از مطالب بی‌نظیر ی که حقیقتا مشابه شون را ندیدم جایی.
    عالی عالی 🌼🌼🌼🌸🌸🌸🌷🌷🌷

  4. محمد گفت:

    احسنت بسیار زیبا بود

  5. عیسی گفت:

    احسنت ، مطلب بسیار ارزشمندی فرمودید ،
    خیلی ممنون از مدیر محترم سایت

  6. ناشناس گفت:

    بسیار زیبا بود ممنونم

  7. ناشناس گفت:

    تشکر بابت مطلب بسیار جامع و کامل در عین حال ساده و روان و قابل درک .خدا خیرتان دهد.
    ممنون از مدیر محترم سایت .

  8. امین گفت:

    بسیار بسیار زیبا و جامع فرمودند.

  9. امین گفت:

    با تشکر از مطالب زیبا و ارزشمندتان.

  10. حسینی گفت:

    ممنونم، مطلب بسیار مفیدی بود، خدا خیرتون بده.

  11. ناشناس گفت:

    احسنتم، احسنتم، احسنتم، …..
    بسیار بسیار زیبا و جامع تحلیل کردید. بسیار لذت بردم. اجرکم عندالله. خداوند مهربان به حق اهل بیت علیهم السلام در این برهه ایمانمان را حفظ کند.

  12. ناشناس گفت:

    احسنتم.بسیار جامع و عالی بیان فرمودید‌. متشکرم

  13. طاهر گفت:

    ممنون ومتشکریم،خداخیرتان بدهدان شاالله