عبرت گرفتن

عبرت

حواسمان باشد که قبل از هر سخنی فکر کنیم بعد زبان‌باز کنیم؛ این از ویژگی‌های انسان مؤمن و عاقل است؛ ما باید قبل از هر چیزی درباره نتیجه کار یا حرفمان بیندیشیم حتی به‌اندازه چند لحظه.
امیرمومنان علی علیه‌السلام در ایرن باره می‌فرمایند: ریشه سالم ماندن از لغزش‌ها اندیشیدن پیش از عمل کردن و سنجیدن پیش از سخن گفتن است. (غررالحکم، صفحه ۵۸)
همچنین امام صادق علیه السلام از پدران طاهرینش، از امیر المومنین علیه السلام نقل فرموده‌اند: همه خوبی ها در سه خصلت است، نظر، سکوت و کلام. هر نظری که در آن عبرت نباشد سهو و خطاست، و هر سکوتی که فکر در آن نباشد غفلت است و هر کلامی که در آن یاد خدا نباشد لغو و بیهوده است. پس خوشا به حال کسی که نگاهش عبرت، سکوتش تفکر و کلامش یاد و ذکر خداست.

امام على علیه السلام: اگر از ضایع کردن عمر گذشته ات عبرت گیرى، بی‌گمان از ضایع شدن باقیمانده آن جلوگیرى. (غرر الحکم : ۷۵۸۹)

امام على علیه السلام: از گذشته های دنیا برای باقی مانده آن عبرت آموز، زیرا پاره‌های دنیا شبیه یکدیگرند. (نهج البلاغه: نامه ۶۹)

امام على علیه السلام: اسباب عبرت زیاد است ولی عبرت گیرنده کم است. (نهج البلاغه: حکمت ۲۹۷)

امام کاظم علیه السلام: دنیا به صورت زنى چشم آبى در برابر مسیح علیه السلام مجسّم شد. به او فرمود: چند شوهر کرده‌اى؟ گفت: زیاد. مسیح علیه السلام فرمود: همه آنها تو را طلاق دادند؟ دنیا گفت: نه، بلکه همه را کشتم. مسیح علیه السلام فرمود: پس، واى بر شوهران باقیمانده تو؛ چگونه از گذشتگان عبرت نمی‌گیرند؟ (بحار الأنوار: ۷۸/۳۱۱/۱)

اشتراک گذاری مطلب:
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

4 × 5 =

۶ دیدگاه‌

  1. ناشناس گفت:

    احسنت بسیار عالی بود خیلی متشکرم

  2. ناشناس گفت:

    خیلی خیلی ممنونم از زحماتتان

  3. ناشناس گفت:

    عالی بود.خداقوت.خیلی متشکرم