احادیث تقوا و پرهیزکاری

احادیث تقوا و پرهیزکاری

رسول خدا صل الله علیه و آله:
مِمّا أوصى بِهِ عَلِیّا علیه السلام ـ یا عَلِیُّ، مَثِّلِ الآخِرَهَ فی قَلبِکَ وَالمَوتَ نَصبَ عَینَیکَ، ولا تَنسَ مَوقِفَکَ بَینَ یَدَیِ اللّه، وکُن مِنَ اللّه ِ عَلى وَجَلٍ، وَاذکُر نِعَمَ اللّه، وَاکفُف عَن مَحارِمِ اللّه، ونابِذ هَواکَ، وَاعزِلِ الشَّکَّ وَالطَّمَعَ وَالحِرصَ، وَاستَعمِلِ التَّواضُعَ وَالعِفَّهَ وحُسنَ الخُلُقِ ولینَ الکَلامِ، وَاتَّبِع قَولَ الحَقِّ مِن حَیثُ وَرَدَ، وَاجتَنِبِ البُخلَ وَالکَذِبَ وَالرِّیاءَ وَالعُجبَ، ولا تَستَصغِر نِعمَهَ اللّه وجاوِزها بِالشُّکرِ، وَاذکُرِ اللّه فی کُلِّ وَقتٍ وَاحمَدهُ عَلى کُلِّ حالٍ، وَاعفُ عَمَّن ظَلَمَکَ وصِل مَن قَطَعَکَ وأعطِ مَن حَرَمَکَ، وَلیَکُن صَمتُکَ فِکرا وکَلامُکَ ذِکرا ونَظَرُکَ اعتِبارا، وتَحَبَّب مَا استَطَعتَ، وباشِرِ النّاسَ بِالحُسنى، وَاصبِر عَلَى النّازِلَهِ، ولا تَستَهِن بِالمُصیبَهِ، وأطِلِ الفِکرَ فِی المَعادِ، وَاجعَل شَوقَکَ إلَى الجَنَّهِ، وَاستَعِذ مِنَ النّارِ، وَأمُر بِالمَعروفِ وَانهَ عَنِ المُنکَرِ، ولا تَأخُذکَ فِی اللّهِ لَومَهُ لائِمٍ، وخُذ مِنَ الحَلالِ ما شِئتَ إذا أمکَنَکَ، وَاعتَصِم بِالإِخلاصِ وَالتَّوَکُّلِ، ودَعِ الظَّنَّ وابنِ عَلَى الأَساسِ، وکُن مَعَ الحَقِّ حَیثُ کانَ، ومَیِّز مَا اشتَبَهَ عَلَیکَ بِعَقلِکَ؛ فَإِنَّهُ حُجَّهُ اللّه عَلَیکَ، وَدیعَهٌ فیکَ، وبَرَکاتُهُ عِندَکَ، فَذلِکَ أعلامُ الزُّهدِ ومِنهاجُهُ، وَالعاقِبَهُ لِلمُتَّقینَ.
از سفارش هاى ایشان (پیامبر) به على علیه السلام – اى على! پیوسته آخرت را در دلت مجسّم بدار و مرگ را نصب العین خود، قرار ده. حضورت را در پیشگاه خداوند، فراموش مکن و از خداترسان باش و نعمت‌هاى خدا را به یاد داشته باش. از حرام‌هاى خدا، باز ایست، هَوَست را به دور افکن و از دودلى و طمع و آزمندی، کناره گیر و فروتنى و خویشتندارى و خوش خویى و نرم گویى را در پیش گیر و پیرو سخن حق باش از هر که باشد. از بخل و دروغ و ریا و خودپسندى دورى کن و نعمت خدا را کوچک مشمار و همواره، شکر آن را به جاى آور و همیشه به یاد خدا باش و در همه حال، او را سپاس و ستایش گوى و از کسى که به تو ستم کرده است، درگذر و با کسى که از تو بُریده است، پیوند برقرار کن و به کسى که از تو مضایقه کرده است، عطا کن. سکوتت توأم با اندیشیدن باشد وگفتارت، ذکر خدا و نگاه کردنت عبرت آموختن. تا می‌توانى، دوستى بوَرز و با مردم به خوبى رفتار کن و در مصائب و سختى ها صبور باش و مصیبت ها را دستِ کم مگیر. درباره قیامت، بسیار اندیشه کن و به بهشت، شوق بورز و از آتش، به خدا پناه ببر، امر به معروف و نهى از منکر کن و در راه خدا، سرزنش هیچ سرزنشگرى در تو اثر نکند. از حلال، هرگاه برایت فراهم شد، هر اندازه که خواستى، [بدون اسراف و تبذیر] استفاده کن. به اخلاص و توکّل، چنگ در زن و گمان را رها کن و بر شالوده بنا کن. باحق باش ، هرجا که بود. آنچه را بر تو مشتبه می‌شود، با کمک عقلت تمیز بده؛ زیرا که عقل، حجّت خدا بر تو و سپرده اى [الهی] در وجود توست و برایت برکت ها دارد. اینهاست نشانه‌هاى زهد و راه و روش آن، و عاقبتْ از آنِ پرهیزگاران است.
(الفردوس: ج ۵ ص ۳۱۷ ح ۸۳۰۷)


امام علی علیه السلام:
طَلَبُ الجَنَّهِ بِلا عَمِلٍ حُمقٌ.
بی عمل، بهشت خواستن، حماقت است.
(غررالحکم: ۵۹۹۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
أکیَسُ الکَیْسِ التُّقى، وأحمَقُ الحُمقِ الفُجورُ.
زیرکترین زیرکی، پرهیزگاری است و احمقانه ترین حماقت، گناه کردن.
(بحار الأنوار: ۷۷/۱۱۵/۸)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لا تَکُل طَعامَ الفاسِقینَ.
غذاى مردم فاسق را نخور.
(امالى شیخ طوسى، ص‏۵۳۵)
-((فاسق)) به کسی گفته می‌شود که آشکارا گناه می‌کند و عملا از تحت اطاعت و اوامر الهی خارج شده است.


امام علی علیه السلام:
مِن أعظَمِ الحُمقِ مُؤاخاهُ الفُجّارِ.
برادری با بدکاران، از بزرگ ترین حماقت هاست.
(غرر الحکم: ۹۳۱۲)


امام علی علیه السلام:
اِعلَموا عِبادَ اللّهِ أنّ التَّقوى دارُ حِصنٍ عَزیزٍ، و الفُجورَ دارُ حِصنٍ ذَلیلٍ؛ لا یَمنَعُ أهلَهُ، و لا یُحرِزُ مَن لَجَأَ إلَیهِ.
اى بندگان خدا! بدانید که تقوا قلعه‌اى مستحکم است، و بى تقوایى قلعه‌اى سست که ساکنان خود را حفظ نمی‌کند و هر که را بدان پناه برد حراست نمی‌کند.
(نهج البلاغه: الخطبه ۱۵۷)


امام علی علیه السلام:
لا یَسعَدُ امْرُؤٌ إلاّ بِطاعَهِ اللّه‏ِ سُبحانَهُ وَ لا یَشقَى امْرُؤٌ إلاّ بِمَعصیَهِ اللّه‏ِ.
هیچ کس جز با اطاعت خدا خوشبخت نمىی‌شود و جز با معصیت خدا بدبخت نمی‌گردد.
(تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص۱۸۳ ح ۳۴۶۹)


امام علی علیه السلام:
التَّقوى غایَهٌ لا یَهلِکُ مَنِ اتَّبَعَها، و لا یَندَمُ مَن عَمِلَ بِها؛ لأنّ بِالتَّقوى فازَ الفائزونَ، و بِالمَعصِیَهِ خَسِرَ الخاسِرونَ.
تقوا، هدفى است که هر کس آن را دنبال کند به هلاکت نیفتد و هر که به کارَش بندد پشیمان نشود؛ زیرا با تقواست که رستگاران رستند و با معصیت است که زیانکاران زیان کردند.
(کنز العمّال : ۴۴۲۱۶)


امام علی علیه السلام:
الْعَمَلَ الْعَمَلَ، ثُمَّ النِّهایَهَ النِّهایَهَ،وَالاِسْتِقامَهَ الاْءِسْتِقامَهَ، ثُمَّ الصَّبْرَ الصَّبْرَ،وَالْوَرَعَ الْوَرَعَ!إِنَّ لَکُمْ نِهایَهً فَانْتَهُوا إِلَى نِهایَتِکُمْ،وَإِنَّ لَکُمْ عَلَما فَاهْتَدُوا بِعَلَمِکُمْ،وَإِنَّ لِلاْءِسْلاَمِ غَایَهً فَانْتَهُوا إِلَى غَایَتِهِ.
عمل، عمل! پس از آن: عاقبت، عاقبت! و نیز: استقامت، استقامت! و سپس : صبر، صبر! و: پارسایى، پارسایى!بى گمان هر یک از شما را نهایت و هدفى معین است، پس راه خود به آخر برید. و بى تردید براى شما پرچم و نشانى است، به دنبال پرچم خویش هدایت جویید، اسلام را نیز غایت و هدفى است، شما باید به سوى آن هدف نهایى به پیش روید.
(نهج البلاغه، الخطب : ۱۷۴)


امام علی علیه السلام:
الصَّبرُ عنِ الشَّهوَهِ عِفَّهٌ، و عنِ الغَضَبِ نَجدَهٌ، و عنِ المَعصیَهِ وَرَعٌ.
شکیبایى در برابر شهوت، عفّت و در برابر خشم، شجاعت و در برابر معصیت، پارسایى است.
(غرر الحکم : ۱۹۲۷)


امام موسی کاظم علیه السلام:
لا یُخلِّدُ اللّهُ فی النّارِ إلاّ أهلَ الکُفرِ و الجُحودِ و أهلَ الضَّلالِ و الشِّرکِ، و مَنِ اجْتَنبَ الکبائرَ مِن المؤمنینَ لَم یُسألْ عنِ الصَّغائرِ.
خداوند جز کافران و منکران و گمراهان و مشرکان را در آتش، جاودان نکند. مؤمنانی که از گناهان کبیره اجتناب کنند درباره گناهان صغیره بازخواست نشوند.
(التوحید: ۴۰۷/۶)


امام موسی کاظم علیه السلام:
تَعاهَدُوا عِبادَ اللّهِ نِعَمَهُ بإصلاحِکُم أنفُسَکُم تَزدادُوا یَقینا، وتَربَحوا نَفِیسا ثَمِینا.
ای بندگان خدا! با اصلاح خود، نعمت‌های خداوند را پاس دارید، تا بر یقین شما افزوده شود و سودى باارزش و گرانبها به دست آورید.
(الکافی: ۲/۲۶۸/۱)


امام صادق علیه السلام:
قَد یَخْرُجُ [العبدُ] مِن الإیمانِ بخَمْسِ جِهاتٍ مِن الفعلِ کُلُّها مُتَشابِهاتٌ مَعروفاتٌ: الکفرُ و الشِّرکُ و الضّلالُ و الفِسقُ و رُکوبُ الکبائرِ.
بی‌گمان بنده به سبب یکى از پنج کار که همگى مانند هم و شناخته شده هستند، از ایمان خارج می‌شود: کفر، شرک، گمراهى، فسق و ارتکاب کبائر.
(تحف العقول، ص ۳۳۰)
(منتخب میزان الحکمه، ص ۶۰)


امام صادق علیه السلام:
إِذا جاهَرَ الفاسِقُ بِفِسقِهِ فَلا حُرمَهَ لَهُ وَلا غیبَهَ.
هرگاه شخص فاسق و گنهکار آشکارا گناه کند، نه حرمتى دارد و نه غیبتى.
(بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۵۳، ح۳۲)


امام موسی کاظم علیه السلام:
إنّ العُقَلاءَ تَرَکُوا فُضولَ الدنیا فکیفَ الذُّنوبُ ؟! و تَرکُ الدنیا مِنَ الفَضلِ ، و تَرکُ الذُّنوبِ مِنَ الفَرضِ.
خردمندان، زیادىِ دنیا را رها کردند چه رسد به گناهان! در حالی که ترک دنیا فضیلت (ارزش) است و ترک گناهان واجب.
(بحار الأنوار: ۷۸/۳۰۱/۱)


امام علی علیه السلام:
إنَّ أنصَحَ الناسِ لنفسِهِ أطوَعُهُم لِرَبِّهِ، و إنَّ أغَشَّهُم لنفسِهِ أعصاهُم لِرَبِّهِ.
خیر خواه ترین مردم نسبت به خویش کسی است که در برابر پروردگارش از همه فرمانبردارتر باشد و خیانت کارترین آنها به خود، نا فرمانترین آنها از پروردگار خویش است.
(نهج البلاغه: الخطبه ۸۶)


امام علی علیه السلام:
إیّاکَ و مُصاحَبَهَ الفُسّاقِ؛ فإنَّ الشَّرَّ بالشَّرِّ مُلحَقٌ.
از همنشینى با فاسقان دورى کن؛ زیرا بدى به بدى می‌پیوندد.
(بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۱۹۹، ح ۳۶)
(منتخب میزان الحکمه، ص ۳۱۶)


امام حسن عسکری علیه السلام:
إتَّقُوا اللّهَ و کُونوا لَنا زَینا و لاتَکوُنوا عَلَینا شَینا.
تقوای الهی پیشه کنید و مایه زینت ما باشید، نه مایه سرشکستگیِ ما.
(بحارالأنوار، ج۷۸، ص ۳۷۲)


امام رضا علیه السلام:
جَفَّ الْقَلَمُ بِحَقیقَهِ الکِتابِ مِنَ اللّه ِ بِالسَّعادَهِ لِمَن آمَنَ وَ اتَّقى وَالشَّقاوَهِ مِنَ اللّه ِ تَبارَکَ و تَعالى لِمَن کَذَّبَ وَ عَصى.
قلم تقدیر خداوند بر خوشبختى کسى رقم خورَدْ که ایمان آورد و تقوا پیشه کند. و بربدبختى کسى رقم خورَدْ که ایمان نیاورد و نافرمانى کند.
(قرب الإسناد، ص ۳۵۵، ح ۱۲۷۰)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لَو صَلَّیتُم حتّى تَکونُوا کالأوتارِ، وصُمتُم حتّى تَکُونُوا کالحَنایا، لَم یَقبَلِ اللّه ُ مِنکُم إلّا بِوَرَعٍ.
اگر چندان نماز بخوانید که چون چلّه کمان شوید، و چندان روزه بگیرید که مانند کمان درآیید، خداوند از شما نپذیرد مگر آن چه با پارسایى همراه باشد.
(بحار الأنوار: ۸۴/ ۲۵۸/۵۶)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَى اللّه ِ یَومَ القِیامَهِ أطوَعُهُم لَهُ.
محبوب ترین آدمیان نزد خداوند در روز قیامت فرمان بردارترینِ آنها از او است.
(الکافى ، ج ۵ ، ص ۳۴۰)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مَنْ اَصابَ فِى الدُّنْیا ذَنْبا فَعوقِبَ بِهِ، فَاللّهُ اَعْدَلُ مِنْ اَنْ یُثَـنِّىَ عُقوبَتَهُ عَلى عَبْدِهِ، وَ مَنْ اَذْنَبَ ذَنْبا فِی الدُّنْیا فَسَتَرَهُ اللّهُ عَلَیْهِ، فَاللّهُ اَکْرَمُ مِنْ اَنْ یَعودَ فى شَىءٍ قَدْ عَفا عَنْهُ.
هرکس در دنیا به گناهى گرفتار شود و به خاطر آن، مجازات گردد، خداوند، عادل تراز آن است که [در قیامت] مجازات آن گناه را بر بنده‌اش تکرار نماید و هرکس در دنیا گناهى مرتکب شود و خداوند، آن را بپوشاند (ببخشد)، خدا بزرگوارتر از آن است که عفو خود را باز پس گیرد.
(سنن ابن ماجه، ج ۲، ص ۸۶۸، ح ۲۶۰۴)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
رَکْعَتانِ مِنْ رَجُلٍ وَرِعٍ اَفْضَلُ مِنْ اَلْفِ رَکْعَهٍ مِنْ مُخَلِّطٍ.
دو رکعت نماز انسان با تقوا، بهتر از هزار رکعت نماز لاابالی است.
(نهج الفصاحه، ح ۱۶۷۲)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
أکثَرُ النّاسِ ذُنوبا أکثَرُهُم کلاما فیما لا یَعنیهِ.
پر گناهترین مردم، آنانند که بیشتر بیهوده گویى می‌کنند.
(الترغیب والترهیب : ۳/۵۴۰/۵۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مِن فِقهِ الرجُلِ قِلَّهُ کَلامِهِ فیما لا یَعنیهِ.
نشانه فهمیدگى مرد،این است که کمتر سخن بیهوده می‌گوید.
(بحار الأنوار: ۲/۵۵/۲۸)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِشَىْ ءٍ اِنْ اَ نْتُمْ فَعَلْتُموهُ تَباعَدَ الشَّیْطانُ مِنْکُمْ کَما تَباعُدَ الْمَشْرِقِ مِنَ الْمَغْرِبِ؟ قالوا: بَلى. قالَ: اَلصَّوْمُ یُسَوِّدُ وَجْهَهُ وَ الصَّدَقَهُ تَـکْسِرُ ظَهْرَهُ وَ الحُبُّ فِى اللّه ِ وَ الْمُوازَرَهُ عَلَى الْعَمَلِ الصّالِحِ یَقْطَعانِ دابِرَهُ، وَ الاِْسْتِغْفارُ یَقْطَعُ وَتینَهُ.
آیا شما را از چیزى خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمود: روزه روى شیطان را سیاه می‌کند، و صدقه پشت او را می‌شکند، و دوست داشتن براى خدا و همیارى در کار نیک ریشه او را می‌کند، و استغفار شاهرگش را می‌زند.
(امالی صدوق : ۱۱۷/۱۰۲)


امام علی علیه السلام:
الفِتَنُ ثلاثٌ: حُبُّ النِّساءِ وهُوسَیفُ الشَّیطانِ، وشُربُ الخَمرِ وهُو فَخُّ الشَّیطانِ، وحُبُّ الدِّینارِ والدِّرهَمِ وهُو سَهمُ الشَّیطانِ.
عوامل گمراه کننده سه تاست: زن دوستى، که شمشیر شیطان است، و شرابخوارى، که دام شیطان است، و عشق به درهم و دینار، که تیر شیطان است. مقصود شهوت پرستى است وگرنه علاقه به همسر، مورد تأیید بلکه تأکید اسلام است.
(الخصال: ۱۱۳/۹۱)


امام علی علیه السلام:
اُوصیکُم بِتقوَى اللّه ··· و داوُوا بِها الأسقامَ ، و بادِروا بِها الحِمامَ، و اعتَبِروا بِمَن أضاعَها، و لا یَعتَبِرَنَّ بِکُم مَن أطاعَها.
شما را به تقواى الهى سفارش می‌کنم ··· با آن بیماریها را درمان کنید و با آن به پیشواز مرگ روید و از کسانى که آن را فرو گذاشتند، عبرت گیرید و مبادا مایه عبرت کسانى شوید که راه تقوا در پیش می‌گیرند.
(نهج البلاغه: الخطبه ۱۹۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
أمّا المُداوَمَهُ عَلى الخَیرِ فیَتشَعَّبُ مِنهُ؛ تَرکُ الفَواحِشِ، و البُعدُ مِنَ الطَّیشِ، و التَّحَرُّجُ، و الیَقینُ، و حُبُّ النَّجاهِ، و طاعَهُ الرَّحمنِ، و تَعظیمُ البُرهانِ، وَ اجتِنابُ الشَّیطانِ، و الإجابَهُ لِلعَدلِ، و قَولُ الحَقِّ، فهذا ما أصابَ العاقِلَ بِمُداوَمَهِ الخَیرِ.
آنچه از مداومت بر کار نیک بر می‌خیزد، عبارت است از: ترک زشتیها، دور شدن از سبکسرى، بیرون آمدن از گناه، پیدا کردن یقین، عشق به رهایى و رستگارى، فرمان بردن از خداى بخشنده، بزرگداشت برهان، کناره گیرى از شیطان، پذیرش عدل و گفتار حق. اینها چیزى است که از مداومت بر کار نیک به خردمند می‌رسد.
(تحف العقول : ۱۷)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
یُؤْتى بِأَحَدٍ یَوْمَ القیامَهِ یوقَفُ بَیْنَ یَدَىِ اللّه ِ وَیُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتابُهُ فَلایَرىحَسَناتِهِ فَیَقولُ: إِلهى، لَیْسَ هذا کِتابى فَإِنّى لاأَرى فیها طاعَتى؟! فَیُقالُ لَهُ: إِنَّ رَبَّکَلایَضِلُّ وَلایَنْسى ذَهَبَ عَمَلُکَ بِاغْتیابِ النّاسِ ثُمَّ یُؤْتى بِآخَرَ وَیُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتابُهُ فَیَرىفیهِ طاعاتٍ کَثیرَهً فَیَقولُ: إِلهى ما هذا کِتابى فَإِنّى ما عَمِلْتُ هذِهِ الطّاعاتِ فَیُقالُ: لأَِنَّفُلانا اغْتابَکَ فَدُفِعَتْ حَسَناتُهُ إِلَیْکَ.
روز قیامت فردى را می‌آورند و او را در پیشگاه خداوند نگه می‌دارند و کارنامه‌‏اش را به او می‌دهند، اما حسنات خود را در آن نمی‌‏بیند. عرض می‌‏کند: الهى! این کارنامه من نیست! زیرا من در آن طاعات خود را نمی‌بینم! به او گفته می‌‏شود: پروردگار تو نه خطا می‌‏کند و نه فراموش. عمل تو به سبب غیبت کردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد دیگرى را می‌آورند و کارنامه‌اش را به او می‌‏دهند. در آن طاعت بسیارى را مشاهده می‌کند. عرض می‌کند: الهى! این کارنامه من نیست! زیرا من این طاعات را بجا نیاورده‏‌ام! گفته می‌شود: فلانى از تو غیبت کرد، حسنات او به تو داده شد.
(جامع الاخبار(شعیری) ص ۱۴۷)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
کُن بالعَمَلِ بالتَّقوى أشَدَّ اهتِماما مِنکَ بالعَمَلِ بغَیرِهِ؛ فإنّهُ لا یَقِلُّ عَملٌ بالتَّقوى، وکَیفَ یَقِلُّ عَملٌ یُتَقَبَّلُ ؟! لِقَولِ اللّه عز و جل: «إنَّما یَتَقَبَّلُ اللّه‏ُ مِنَ المُتَّقِینَ.
به عملِ با تقوا بیشتر اهتمام داشته باش، تا به عملِ بدون تقوا؛ زیرا هیچ عملى که با تقوا توأم باشد اندک نیست، چگونه اندک باشد عملى که پذیرفته می‌شود! چون خداوند عزّ و جلّ می‌فرماید: «جز این نیست که خداوند از تقوا پیشگان می‌پذیرد».
(بحار الأنوار : ۷۰/۲۸۶/۸)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
فی وصِیَّتِهِ لأبی ذرٍّ ـ : یا أبا ذرٍّ، لا یکونُ الرّجُلُ مِن المُتَّقینَ حتّى یُحاسِبَ نَفسَهُ أشَدَّ مِن مُحاسَبَهِ الشَّریکِ لِشَریکِهِ، فیَعلَمَ مِن أینَ مَطعَمُهُ، و مِن أینَ مَشرَبُهُ، و مِن أینَ مَلبَسُهُ؟ أمِن حِلٍّ ذلکَ، أم مِن حَرامٍ.
پیامبر اکرم (ص) در سفارش خود به ابوذر ـ فرمود: اى ابوذر! آدمى از پرهیزگاران نباشد، مگر آنگاه که حسابرسى او از نفْسش سخت تر از حساب کشیدن شریک از شریکش باشد و بداند که از کجا مى خورد، از کجا مى آشامد و از کجا مى پوشد، آیا اینها از راه حلال است یا از حرام؟.
(کنز العمّال : ۸۵۰۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
أیُّها الناسُ، إنّ العَرَبیَّهَ لَیسَت بِأبٍ والِدٍ، و إنّما هُو لِسانٌ ناطِقٌ، فمَن تَکَلَّمَ بهِ فهُو عَرَبیٌّ، ألا إنَّکُم وُلدُ آدَمَ و آدَمُ مِن تُرابٍ، و أکرَمُکُم عِندَ اللّه ِ أتقاکُم.
اى مردم! عرب بودن به پدر و نژاد عرب داشتن نیست، بلکه عربى یک زبان است و هرکس بدان سخن گوید عرب است. بدانید که شما همه فرزند آدم هستید و آدم از مشتى خاک آفریده شده است و گرامى ترین شما نزد خدا با تقواترین شماست.
(بحار الأنوار : ۷۰/۲۸۸/۱۷)


امام باقر علیه السلام:
… محبوبترین بندگان نزد خداى عز و جل (و گرامیترین آنان در پیشگاه او)، پرهیزگارترین و فرمانبردارترین آنان است… به خدا قسم که جز با طاعت، به خداى تبارک و تعالى نزدیک نتوان شد و ما برات آزادى [از دوزخ براى کسى] نداریم و هیچ کس را بر خداوند حجّتى نیست. هر که فرمانبردار خدا باشد همو دوست ماست و هر که نافرمانى خدا کند همو دشمن ماست و ولایت و دوستى ما، جز با عمل و پارسایى به دست نیاید.
(الکافی: ۲ / ۷۴ / ۳)
(أمالی الصدوق: ۴۹۹ / ۳)
(صفات الشیعه: ۹۰ / ۲۲)

اشتراک گذاری مطلب:
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

9 + هجده =

۸ دیدگاه‌

  1. ناشناس گفت:

    متشکریم

  2. ناشناس گفت:

    درود و سپاس فراوان بر شما ، بسیار عالی و تاثییر گزار و روحیه بخش هست.

  3. ناشناس گفت:

    عالی بود خیلی متشکرم

  4. ناشناس گفت:

    عالی بود خداقوت سپاسگزارم