احادیثی در باب نماز

احادیث نماز

رسول خدا صل الله علیه و آله:
أوحَى اللّه ُ إلَیَّ أن یا أخا المُرسَلِینَ،یا أخا المُنذِرِینَ ، أنذِرْ قَومَکَ لا یَدخُلوا بَیتا مِن بُیُوتِی ولأِحَدٍ مِن عِبادِی عندَ أحَدِهِم مَظلِمَهٌ؛ فإنّی ألعَنُهُ ما دامَ قائما یُصَلِّی بینَ یَدَیَّ حتّى یَرُدَّ تلکَ المَظلِمَهَ.
خداوند به من وحی فرمود که: ای از تبار رسولان، ای از تبار بیم دهندگان! به مردم خود هشدار ده که تا وقتى نسبت به یکى از بندگان من به گردن خود مظلمه و حقّى دارند وارد هیچ یک از خانه‌های من نشوند؛ زیرا تا زمانى که در پیشگاه من به نماز ایستاده‌اند، آنان را لعنت می‌کنم مگر این که آن مظلمه را ردّ کنند.
(بحار الأنوار: ۸۴/۲۵۷/۵۵)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
إنّ العَبدَ لَیُصَلِّی الصَّلاهَ لا یُکتَبُ لَهُ سُـدسُها ولاعُشرُها، وإنّما یُکتَبُ لِلعَبدِ مِن صَلاتِهِ ما عَقَلَ مِنها.
[گاه] بنده نماز می‌خواند، اما یک ششم و یک دهم آن هم برایش نوشته نمی‌شود؛ تنها آن مقدار از نماز بنده به حساب مى آید که با شناخت و توجّه همراه باشد.
(بحار الأنوار: ۸۴/۲۴۹/۴۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لا یَقبَلُ اللّهُ صَلاهَ عَبدٍ لایَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدنِهِ.
خداوند نماز بنده‌اى را که [در نماز] دلش با بدنش همراه نیست نمی‌پذیرد.
(المحاسن، ج ۱، ص ۴۰۶)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
إذا قامَ العَبدُ إلى الصَّلاهِ فکانَ هَواهُ و قَلبُهُ إلى اللّه ِ تعالى انصَرَفَ کَیَوم ولدته أُمُّهُ.
هرگاه بنده به نماز ایستد و فکر و دلش متوجّه خداوند متعال باشد، چون نماز را تمام کند همچون روزى باشد که از مادر متولد شده است.
(ثواب الأعمال: ۶۷/۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لَمّا سُئِلَ عَنِ الصَّبِیِ مَتى یُصَلّی؟ ـ إذا عَرَفَ یَمینَهُ مِن شِمالِهِ فَمُروهُ بِالصَّلاهِ.
هنگامى که از ایشان پرسیده شدکودک، چه هنگام نماز بخواند؟ ـ هرگاه دست راستش را از دست چپش شناخت، او را به نماز، وا دارید.
(سنن أبی داوود: ج ۱ ص ۱۳۴ ح ۴۹۷)
(المعجم الأوسط: ج ۳ ص ۲۳۵ ح ۳۰۱۹)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مَا اتَّخَذَ اللّه ُ إبراهیمَ خَلیلاً إلاّ لإِطعامِهِ الطَّعامَ، وصَلاتِهِ بِاللَّیلِ وَالنّاسُ نِیامٌ.
خداوند، ابراهیم را به دوستى نگرفت، مگر به خاطر غذا دادنش [به مردم] و نماز خواندنش در شب، به هنگامی که مردم در خواب‌اند.
(علل الشرائع: ص ۳۵ ح ۴)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مَن لَم تَنهَهُ صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ و المُنکَرِ لَم تَزِدهُ مِنَ اللّه ِ إلاّبُعدا.
نماز هر کس که او را از کار زشت و منکر باز ندارد، چیزی جز دوری از خدا نصیب او نمی‌کند.
(المعجم الکبیر، ج ۱۱ ، ص ۴۶)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
رَکْعَتانِ مِنْ رَجُلٍ وَرِعٍ اَفْضَلُ مِنْ اَلْفِ رَکْعَهٍ مِنْ مُخَلِّطٍ.
دو رکعت نماز انسان با تقوا، بهتر از هزار رکعت نماز لاابالى است.
(نهج الفصاحه، ح ۱۶۷۲)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لَو صَلَّیتُم حتّى تَکونُوا کالأوتارِ، وصُمتُم حتّى تَکُونُوا کالحَنایا، لَم یَقبَلِ اللّهُ مِنکُم إلّا بِوَرَعٍ.
اگر چندان نماز بخوانید که چون چلّه کمان شوید، و چندان روزه بگیرید که مانند کمان درآیید، خداوند از شما نپذیرد مگر آن چه با پارسایى همراه باشد.
(بحار الأنوار: ۸۴/ ۲۵۸/۵۶)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مَنْ قَعَدَ فى مُصَّلاهُ الَّذى صَلّى فیهِ الْفَجْرَ، یَذْکُرُ اللّهَ حَتّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ کانَ لَهُ کَحَجِّ بَیْتِ اللّهِ الْحَرامِ.
کسى که در مکانى نماز صبح را خوانده بنشیند و ذکر خدا گوید تا آفتاب طلوع کند پاداش او همانند کسى است که حجّ خانه خدا را بجا آورده است.
(مستدرک الوسائل ۵: ۵۷ ح ۵۳۵۷)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
یا عَلىُّ! اِذا حَضَرَ وَقْتُ صَلاتِکَ فَتَهَیَّأْ لَها وَ اِلاّ شَغَلَکَ الشَّیْطانُ وَ اِذا نَوَیْتَ خَیْرا فَعَجِّلْ وَ اِلاّ مَنَعَکَ الشَّیْطانُ عَنْ ذلِکَ.
اى على! هرگاه وقت نمازت رسید، آماده آن شو، وگرنه شیطان تو را سرگرم مى کند و هرگاه قصد [کار ]خیرى کردى، شتاب کن، وگرنه شیطان تو را از آن باز مى دارد.
(میراث حدیث شیعه، ج ۲، ص ۲۰، ح ۱۸)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لا یَنالُ شَفاعَتی مَن اَخَّرَ الصَّلوهَ بَعدَ وَقتِها.
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهد رسید.
(محاسن ج۱ ، ص۸۰)
(وسایل الشیعه ج۴ ، ص۱۱۴)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لِأنْ اُصَلِّىَ الصُّبْحَ ثُمَّ أجْلِسُ فى مَجْلِسٍ أذْکُرُ اللّهَ عزوجل حَتّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ أحَبُّ إلىَّ مِنْ شَدِّ عَلى جِیادِ الْخَیْلِ فى سَبیلِ اللّه عزوجل.
اینکه نماز صبح را بجا آوردم سپس در جایى بنشینم و خداى عزیز و بزرگ را ذکر بگویم تا آفتاب طلوع کند پیش من محبوبتر است از اینکه اسب را زین کرده و به جهاد در راه خدا پردازم.
(معجم الکبیر ۳: ۱۰۴ ح ۵۶۳۸)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
لَئِنْ أقعُدُ مَعَ قَوْمٍ یَذْکُرُونَ اللّه َ بَعْدَ صَلاهِ الْغَداهِ، أحَبُّ إلىَّ مِنْ أرْبَعَهٍ مُحَرَّرینَ مِنْ وُلْدِ إسْماعیلَ.
چنانچه همراه گروهى که بعد از نماز صبح ذکر خدا می‌کنند بنشینم پیش من محبوبتر است از چهار نفر آزاد شدگان از فرزندان اسماعیل.
(مستدرک الوسائل ۵: ۵۹ ح ۱۰)


حضرت زهرا سلام‌الله علیها:
مَرَّ بى رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله وَأَنـَا مُضْطَجِعَهٌ مُتَصَبِّجَهً فَحَرَّکَنى بِرِجْلِهِ وَقالَ یا بُنَیَّهَ قُومى فَاشْهَدى رِزْقَ رَبِّکِ وَلاتَکُونى مِنَ الغافِلینَ، فَاِنَّ اللّه َ یُقَسِّمُ اَرْزاقَ النّاسِ ما بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ اِلى طُلُوعِ الشَّمْسِ.
روزى پیامبر خدا صلی الله علیه و آله آمد در حالى که من پس از نماز صبح خوابیده بودم، پیامبر صلی الله علیه و آله با پاى مبارکش مرا تکان داد و فرمود: دخـترکم برخیز و شاهد روزى پرورگارت باش – در طلب روزى بـکوش – و از غـافـلان مبـاش زیـرا خـداوند روزى مردم را به هنگام سپیده صبح تا طلوع خورشید تقسیم می‌کند.
(مسند فاطمه الزهراء: ۲۱۹)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
مَنِ اغْتابَ مُسْلِما اَو مُسْلِمَهً لَمْ یَقْبَلِ اللّه ُ تَعالى صَلاتَهُ وَ لا صیامَهُاَرْبَعینَ یَوْما وَ لَیْلَهً اِلاّ اَنْ یَغْفِرَ لَهُ صاحِبُهُ.
خداوند متعال تا چهل شبانه روز نماز و روزه غیبت کننده مرد و زن مسلمان را نمى پذیرد، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
(جامع الأخبار، ص ۴۱۲، ح ۱۱۴۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
اَلصّلَواتُ الْخَمْسُ وَ الْجُمُعَهُ اِلَى الجُمُعَهِ کَفّاراتٌ لِما بَیْنَهُنَّ ما لَمْ تَغْشَ الکَبائِرُ.
نمازهاى پنجگانه و نماز جمعه تا نماز جمعه بعد، کفاره گناهان میان آنهاست، تاوقتى که گناهان کبیره‌اى در میان نیاید.
(سنن التّرمذى، ج ۱، ص ۱۳۸، ح ۲۱۴)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
عَلَیْکُمْ بِصَلاهِ اللَّیْلِ وَلَوْرَکْعَهً واحِدَهً، فَاِنَّ صَلاهَ اللَّیْلِ مِنْهاهٌ عَنِ اْلاِثْمِ، وَتُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ تَبارَکَ وَ تَعالى، وَتَدْفَعُ عَنْ اَهْلِها حَرَّ النَّارِ یَوْمَ القِیامَهِ.
بر شما باد به نماز شب اگرچه یک رکعت باشد، زیرا نماز شب انسان را از گناه باز می‌دارد، و خشم پروردگار را (نسبت به انسان) خاموش می‌کند و سوزش آتش را در قیامت از انسان دفع می‌کند.
(کنز العمال، ۷/۲۱۴۳۱)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
الرَّکْعَتانِ فى جَوْفِ اللَّیْلِ اَحَبُّ اِلَى اللّه ِ مِنَ الدُّنْیا وَ ما فیها.
دو رکعت نماز در دل شب، نزد خدا از دنیا و آنچه در آن است، محبوب تر است.
(بحارالأنوار، ج ۸۷ ، ص ۱۴۸، ح ۲۳)


رسول خدا صل الله علیه و آله:
تَحتَرِقُونَ فإذا صَلَّیتُمُ الفَجرَ غَسَلَتها، ثُمّ تَحتَرِقُونَ تَحتَرِقُونَ فإذا صَلَّیتُمُ الظُّهرَ غَسَلَتها، ثُمّ تَحترِقُونَ تَحتَرِقُونَ فإذا صَلَّیتُمُ العَصرَ غَسَلَتها، ثُمّ تَحتَرِقُونَ تَحتَرِقونَ فإذا صَلَّیتُمُ المَغرِبَ غَسَلَتها، ثُمّ تَحتَرِقُونَ تحتَرِقُونَ فإذا صَلَّیتُمُ العِشاءَ غَسَلَتها، ثُمّ تَنامُونَ فلا یُکتَبُ علَیکُم حَتّى تَغتَسِلُوا.
شما [از آتش گناه] می‌سوزید ، اما چون نماز صبح را خواندید، آن را می‌شوید؛ بار دیگر می‌سوزید و می‌سوزید، و چون نماز ظهر را گزاردید، آن را می‌شوید و باز می‌سوزید و می‌سوزید، و چون نماز عصر را خواندید آن را می‌شوید، بار دیگر می‌سوزید و می‌سوزید ، و چون نماز مغرب را گزاردید آن را می‌شوید . سپس می‌سوزید می‌سوزید، و چون نماز عشا را خواندید آن را می‌شوید، سپس می‌خوابید و بر شما گناهى نوشته نشود، تا آن که [روز دیگر به همین ترتیب] خود را بشویید.
(بحار الأنوار : ۸۲/۲۲۳/۴۶)


امام رضا علیه السلام:
عَـلَیْکُمْ بِصَـلاهِ اللَّیْلِ فَما مِنْ عَـبْدٍ یَقُومُ آخِرَ اللَّیْلِ فَیُصَـلِّى ثَمانَ رَکَعاتٍ وَ رَکْعَـتَىِ الشَّفْـعِ وَ رَکْعَهَ الْـوَتْرِ وَاسْتَغْـفَرَ اللّهَ فـى قُنُوتِهِ سَبْـعینَ مَرَّهً اِلاّ، اُجیرُ مِنْ عَـذابِ الْقَـبْرِ، وَمِنْ عَـذابِ النّارِ، وَمُـدَّلَهُ فِى عُمْرِهِ، وَوُسِّعَ عَلَیْهِ فِى مَعِیْشَتِهِ، ثُمَّ قالَ علیه السلام;اِنَّ الْبَیَـوتَ الَّتى یُصَـلّى فِیـها بِاللَّیْلِ یَـزْهَرُنُورُها لاَِهْلِ السَّماءِ کَما یَزْهَرُ نُورُ الْکَواکِبِ لاَِهْلِ اْلاَرْضِ.
بر شما باد به نماز شب، هیچ بنده اى نیست که آخر شب بیدار شود و هشت رکعت نماز شب و دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر بخواند و در قنوت آن هفتاد بار استغفار کند مگر اینکه خداوند او را از عذاب قبر و آتش پناه داده و عمر او را طولانى کرده، به زندگى او گشایش خواهد داد. سپس امام علیه السلام فرمود; خانه هائى که در آنها نماز شب خوانده مى شود نورش براى اهل آسمان مى درخشد همانطور که نور ستارگان براى مردم زمین مى درخشد.
(بحارالأنوار، ج۸۷، ص۱۶۱)


امام باقر علیه السلام:
کانَ عَلىٌّ علیه السلام إذا صَلَّى الْفَجْرَلَمْ یَزَلْ مُعَقِّباً إلى أنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ،فَإذا طَلَعَتْ إجْتَمَعَ إلَیْهِ الْفُقَراءُ وَالْمَساکینُ وَغَیْرِهِ مِنَ النّاسِ فَیُعَلِّمُهُمْ الْفِقهَ وَالْقُرْآنَ.
امام علی علیه السلام چـون نماز صبح را می‌خواند، مرتّب مشغول تعقیبات بود تا آفتاب طلوع می‌کرد، وقتى کـه خورشـید طلوع می‌کـرد نیازمندان و تهیدستان و سایر مردم دور او اجتماع می‌کردند و به آنان قرآن و احکام می‌آموخت.
(بحارالانوار ۴۱: ۱۳۲)


امام باقر علیه السلام:
مَنْ صَلَّى الْفَجْرَ وَ مَکَثَ حَتّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ کانَ أنْجَحُ فى طَلَبِ الرِّزْقِ مِنَ الضَّرْبِ فى الْأرْضِ شَهْراً.
کسى که نماز صبح را بخواند و تا طلوع آفتاب منتظر شود این شخص براى کسب روزى موفّق تر است از کسى که یک ماه در روى زمین براى تجارت و کسب روزى سفر کند.
(مکارم الاخلاق: ۳۰۴)


امام صادق علیه السلام:
اِذا صَلَّیْتَ صَلاهَ فَریضَهٍ فَصَلِّها لِوَقْتِها صَلاهَ مُوَدِّعٍ یَخافُ اَنْ لایَعُودَ اِلَیْها اَبَداً، ثُمَّ اصْرِفْ بِبَصَرِکَ اِلى مَوْضِعِ سُجُودِکَ، فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ یَمینِکِ وَ شِمالِکَ لَأَحْسَنْتَ صَلاتَکَ، وَاعْلَمْ اَنَّکَ بَیْنَ یَدَىْ مَنْ یَراکَ وَلاتَراهُ.
هرگاه نماز واجب بخوانى، آن را در وقتش بخوان، آن هم مثل نماز کسى که با نماز وداع می‌کند و بیم آن دارد که دیگر هرگز فرصت نماز نیابد (آخرین نماز)، سپس نگاهت را به محلّ سجده‌ات بگردان. اگر می‌دانستى که در طرف راست و چپ تو کیست، نمازت را بهتر می‌خواندى. بدان که در نماز، در برابر کسى ایستاده‌اى که تو را می‌بیند، ولى تو او را نمی‌بینى.
(میزان الحکمه، ج ۵، ص ۳۹۲)


حضرت عیسی علیه السلام:
ِحَقٍّ أقولُ لَکُم لَیسَ شَیء أبلَغَ فی شَرَفِ الآخِرَهِ و أعوَنَ على حَوادِثِ الدُّنیا مِن الصَّلاهِ الدائمَهِ ، و لَیس شَیءٌ أقرَبَ إلَى الرَّحمنِ مِنها ، فدُومُوا علَیها ، و استَکْثِروا مِنها ، و کُلُّ عَملٍ صالِحٍ یُقَرِّبُ إلَى اللّه ِ فالصَّلاهُ أقرَبُ إلَیهِ و آثَرُ عِندَهُ.
به حق بگویمتان، هیچ چیز مانند نماز همیشگى، رساننده تر به افتخار آخرت و کمک کننده تر در برابر حوادث دنیا نیست و هیچ چیز مانند آن به خداى مهربان نزدیک نمی‌کند. پس بر آن مداومت ورزید و بر آن بیفزایید. هر کار نیک و شایسته‌ای به خدا نزدیک می‌کند، لیکن نماز به خداوند نزدیکتر و نزد او برگزیده تر است.
(تحف العقول : ۵۰۸)


حضرت عیسی علیه السلام:
یا بَنِی إسْرائیل، لا تُکْثِرُوا الأکْل؛ فإنَّهُ مَنْ أکْثَرَ الأکْلَ أکْثَرَ النَّوْمَ، و مَنْ أکْثَرَ النَّوْمَ أقَلَّ الصَّلاهَ، وَ مَنْ أقَلَّ الصَّلاهَ کُتِبَ مِنَ الغَافِلِینَ.
ای بنى اسرائیل! پرخوری نکنید؛ زیرا هر که زیاد بخورد، زیاد می‌خوابد و هر که زیاد بخوابد، کمتر نماز می‌خواند و هر که کمتر نماز بخواند، در زمره غافلان قلمداد می‌شود.
(تنبیه الخواطر: ۱/۴۷)


لقمان علیه السلام:
لابنِهِ و هو یَعِظُهُ ـ یا بُنَیَّ أقِمِ الصَّلاهَ، فإنّما مَثَلُها فِی دِینِ اللّه ِ کَمَثَلِ عَمودِ فُسطاطٍ؛ فإنَّ العَمودَ إذا استَقامَ نَفَعَتِ الأطنابُ و الأوتادُ و الظِّلالُ، و إن لَم یَستَقِمْ لم یَنفَعْ وَتِدٌ و لا طُنُبٌ و لا ظِلالٌ.
در اندرز به فرزند خود ـ فرمود: فرزندم! نماز را بر پای دار، که [جایگاه] آن در دین خدا، همانند تیرک خیمه است؛ اگر تیرک استوار باشد طنابها و میخها و پرده خیمه کار آمدند و اگر تیرک استوار نباشد، نه میخ فایده دارد، نه طناب و نه پرده خیمه.
(بحار الأنوار: ۸۲/۲۲۷/۵۱)


امام موسی کاظم علیه السلام:
نمازهاى واجب اوّل وقت، اگر با شرایط گزارده شوند، از یک شاخه تر و تازه و خوشبوىِ مُورِد .[بر وزن غُوره، درختچه‌ای است، با برگهاى سبز، شفاف و معطر و گلهای سفید پنج برگی، و به نامهاى آس، اسمار، زند، ققنوس و… معروف است. (فرهنگ معین).] که تازه از بوته‌اش جدا می‌شود، خوشبوتر اند؛ پس بر شما باد نماز اوّل وقت.
(ثواب الأعمال: ۵۸/۱)


رسول خدا صلی الله علیه و آله:
دوست داشتنى ترین کارها نزد خداوند: نماز اول وقت، سپس نیکى به پدر و مادر وسپس جهاد در راه خداست.
(نهج الفصاحه، ح ۷۰)


رجاء ابن ابی ضحّاک [فرمانده مأموران مأمون براى آوردن امام رضا علیه السلام در ضمن شرح عبادتهای شبانه روزی امام] می‌گوید:
امام رضا علیه السلام هنگامى که صبح می‌کرد نماز را می‌خواند، پس از سلام در جایگاه نماز می‌نشست و به تسبیح و حمد و تکبیر و تهلیل خدا مشغول می‌شد، و به پیامبر و آل او صلوات می‌فرستاد تا اینکه خورشید طلوع می‌کرد. این سیره، درباره امامان دیگر هم نقل شده و آنان، شیعه را هم توصیه کرده اند که فرصت خاص بین طلوع فجر و طلوع خورشید را مغتنم بشمارند و به عبادت و ذکر بپردازند و از خواب این موقع بپرهیزند که خفتن در بین الطّلوعین، ناپسند است.
(بحارالانوار ۴۹: ۹۲)


امام جواد علیه السلام وقتی اول ماه می‌شد دو رکعت نماز می‌خواند، در رکعت اوّل یک بار سوره حمد و سی بار سوره توحید و در رکعت دوم سوره حمد و سی بار سوره اناانزلنـاه و بعد در حـد توان صـدقه می‌داد و بدین وسیله سلامتی در همه آن ماه را می‌خرید. نماز اوّل ماه، موجب می‌شود توجّه به معنویات و ارتباط با خداوند افزوده شود و توجّه به اول ماه نیز، ما را به نظام هستی و تدبیر جهان با قدرت پروردگار و نظم دقیق، یادآور می‌شود.
(بحارالانوار ۹۱: ۳۸۱ ح ۱)

اشتراک گذاری مطلب:
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

18 + 12 =

۸ دیدگاه‌

  1. ناشناس گفت:

    بسیار عالی بود لذت بردم

  2. ناشناس گفت:

    بسیار عالی خیلی زیبا بودند سپاس

  3. ناشناس گفت:

    ممنون وسپاس از احادیث بسیار ناب وخوبتان

  4. ناشناس گفت:

    خیلی متشکرم. ممنون از احادیث ناب و بسیار زیبایتان